آخرین مطالب

چگونه همه‌گیری‌ ویروس‌ها نخستین مردمان استرالیا را نابود کرد؟/

چگونه همه‌گیری‌ ویروس‌ها نخستین مردمان استرالیا را نابود کرد؟/
کتاب «تماس کشنده: چگونه همه‌گیری‌ها تقریباً نخستین مردمان استرالیا را از بین بردند؟» درباره همه‌گیری‌‌های ویران‌گر بیماری‌های عفونی است که پس از ورود مستعمره‌نشینان انگلیسی در 1788 در جمعیت بومی استرالیا بروز کرد.
چگونه همه‌گیری‌ نخستین مردمان استرالیا را نابود کرد؟/ بزرگ‌ترین فاجعه انسانی در تاریخ طولانی استرالیا
 بسیاری از مورخان به مرگ‌ومیر در اثر بیماری‌ها پرداخته‌‌اند؛ اما تعداد کمی از نویسندگان به توضیح این واقعیت پرداخته‌اند. کتاب اخیر «پیتر داولینگ» کوشیده به این واقعیت تلخ تاریخی نگاهی دقیق‌تر بیندازد؛ با این کتاب از زاویه دید «کاساندرا پیبوس» آشنا شوید.

همه‌گیری آبله، بیماری‌های مقاربتی به ویژه سیفلیس و سوزاک، سل، آنفولانزا، سرخک در بین جمعیت بومی قاره استرالیا تا سده بیستم پیامدهای آن هنوز در سلامت و امید به زندگی بومیان بازتاب دارد.

داولینگ در مقدمه این کتاب به ما یادآوری می‌کند، خشونت در مرزهای استعمار باعث مرگ هزاران نفر در مردمان اولیه شد؛ حقیقتی که در فرایند فراموشی تاریخی به از یادها رفته است و ویلیام ادوارد هانلی بیل استنر، انسان‌شناس بنام استرالیایی، آن را «سکوت بزرگ استرالیا» می‌نامد.

استنر در سخنرانی‌های معروف بویر در سال 1968 گفته بود که احساس استرالیا از گذشته خود در حافظه جمعی «نمایی از پنجره‌ای که با دقت قرار گرفته است تا یک چهارم کامل از چشم‌انداز را حذف کند […] یک آیین فراموشی که در مقیاس ملی اجرا می‌شود.»

از زمانی که استنر این تاریخ حرفه‌ای را با متوقف کردن آن با حقیقت سکنی‌گزینی در استرالیا، در شوک فروبرد؛ فهم ما از گذشته بسیار تغییر کرده است.

با این حال، همان طور که بیلی گریفیتس، مورخ، در مجموعه «آتش، سیل و طاعون» اشاره کرده است، بخش مهمی از «سکوت بزرگ استرالیا» تمایل همیشگی ماست برای «اجتناب‌ناپذیر و غیرسیاسی» لحاظ کردن بیماری همه‌گیری که اکثریت نخستین مردمان را از بین برده است.

گریفیث می‌نویسد، در مواجهه با همه‌گیری فعلی کووید که در صحنه جهانی پخش می‌شود، می‌توانیم مشاهده کنیم که «این فقط مربوط به میکروب‌ها و ویروس‌ها نیست. بلکه هم‌چنین درباره فرهنگ، سیاست و تاریخ است. پیامدهای 
کاملاً متفاوت این همه‌گیری که توسط افراد مختلف تجربه شده است به ما نشان داده است که ما نمی‌توانیم فرض کنیم که گسترش بیماری بدون مسئولیت‌پذیری است.»

این همان چیزی است که داولینگ می‌خواهد ما در گزارش به‌موقع و دقیق او از «بزرگ‌ترین فاجعه انسانی در تاریخ طولانی استرالیا» درک کنیم. او شیوع‌های مکرر همه‌گیری‌های کشنده آبله، سرخک، کوفت (سیفلیس)، آنفلوانزا و سل را مورد بررسی قرار می‌دهد، که «تقریباً نخستین مردمان استرالیا را از بین برد.»
 

مطالب مشابه

ارسال نظر برای این مطلب

نظرات برای این پست غیر فعال میباشد .